Waarom altijd “in de flow zijn” niet is wat je wilt

Waarom altijd “in de flow zijn” niet is wat je wilt

Ken je dat heerlijke gevoel in je buik als je bovenaan de loop van de achtbaan staat en de vlinders door je buik gieren? Dat gevoel van pure joy en excitement, omdat je je op die edge bevindt. Daar waar het spannend wordt, maar je er ook op vertrouwt dat het goed komt? Dat gevoel wat alleen maar groter wordt naarmate je je buiten je comfortzone bevindt. Je weet wel, where the magic happens? Nou, dat gevoel ontbrak bij mij dus heel lang.

Tot vorig jaar.

Want toen veranderde er iets. Aha, dacht ik, dus dit is wat “in de flow zijn” betekent. Geef toe, het is iets waar je bijna ambitieus naar streeft. Die flow. Iets wat je meegemaakt moet hebben. Want mensen die die flow ervaren kijken er gelukzalig bij als ze erover vertellen. Het is ook niet zo goed onder woorden te brengen, het is iets wat je voelt. Van binnen. Het gevoel alsof je letterlijk heel smooth over de golven van het leven flowt. Het gevoel dat je contact hebt met iets hogers dan jezelf. Je gidsen, God, de Bron of het Universum…you name it.

En ik ervoer die momenten vooral in de nacht. Die aha momentjes, waarbij alle puzzelstukjes precies op hun plek vielen en dacht hell yeah this makes so much sense!

Dit is hoe het werkt. Opeens, out of nowhere popt er iets op. Een gedachte, een beeld of woord. En je snapt het. Zo lag ik geregeld urenlang wakker in het holst van de nacht met een big smile op m’n gezicht. Alles wat op mijn pad kwam ging me moeiteloos af, ik ging echt actief aan de slag met de boodschappen die ik binnen had gekregen. En toen ineens, was het weer weg. Shit. Ik baalde er serieus van. Wanhopig probeerde ik dat flowgevoel weer terug te krijgen: Helloooo Universe, it’s me calling! Can anybody hear me?! Maar dat is dus niet hoe het werkt. Dit werkt niet op commando, het is niet op te roepen. En ik was maar aan het peinzen, wat was er gebeurd?! Waaaaaar en wanneer ben ik het kwijt geraakt?? Een beetje dat gevoel als je je telefoon of portemonnee kwijt bent. Het onrustige gevoel dat aan je blijft vreten totdat je het weer terug hebt. Inclusief je eigen innerlijke rust. Ken je dat?

En ineens was het daar weer. En ik snapte waarom het weg was. Ik was de afgelopen periode weer te veel gefocust geweest op de ander. Op dingen die me onrust en zelfs stress bezorgden. In die tijd had ik ook even geen zin in yoga of om af te spreken met lieve vrienden. Totdat ik weer mijn yogamat opstapte en die verbinding met mezelf weer terug voelde komen. Die focus weer terug op mezelf, ruimte creeëren. En nee, dat is niet egoistisch. Direct was daar weer die rust.

En precies in die tussentijd las ik een quote: “het is voor iedereen mogelijk momenten van geluk te ervaren, maar het is niet mogelijk gelukkig te ZIJN. Geluk kun je niet vasthouden. Als je dat denkt, stel je jezelf continu teleur. En ik dacht, misschien geldt dat ook voor “in de flow zijn”. Is het niet iets wat je altijd maar moet willen ZIJN, maar geniet je des te meer van de momenten dat het er is. En met dat besef draaide ik de radio aan en werd mijn aandacht onbewust getrokken naar de tekst. Miss Powerful Diana Ross zong: I’m Coming Out! En ik kreeg chills all over, want dat was PRECIES zoals ik me op dat moment voelde. Een mooie bevestiging en een heel waardevol MOMENTje van flow.

p.s. Nooit meer een artikel missen? Join the tribe! En ontvang als 1e de nieuwste artikelen, gratis challenges én leuke give aways!



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *